انقلاب امتحان خوبی در این زمینه پس داده است، یعنی ملت ایران توانسته است که اصول بنیادین و شعار اصلی انقلاب را به همان استحکام اول تا به امروز حفظ کند، شعارهای اصلی استقلال، آزادی، مردم سالاری، خودباوری ملی، عدالت و برتر و بالاتر از همه این ها تحقق و پیاده شدن احکام دین و شریعت در کشور است.


تا قبل از انقلاب حدود دویست سال قدرت‌های سلطه گر بر این کشور مسلط بودند و حکومت‌ها زیر سایه قدرت های بیگانه حکومت می کردند و حکومت قاجار با قدرت تزاری روسیه بر سر کار بود، در داستان ترکمنچای عباس میرزای قاجاری قول گرفت که حکومت در خاندان قاجار بماند و زیر پرچم و ضمانت روس ها کار می کردند ...


انگلیس ها رضا خان و محمدرضا را بر سر کار آوردند و در کودتای 28 مرداد محمد رضا را تجدید سلطنت کردند، انگلیس و روس تزاری با هم توافق کردند و در مدتی با هم تقسیم کردند.


این جور کشور زیر سلطه بود و خواست عمومی ملت ایران این بود که از این حالت خارج شود و استقلال پیدا کند، امروز در دنیا هیچ کشوری به استقلال ملت ایران، ملتی ندارد. همه ملت‌های دنیا به نحوی نوعی ملاحظه کاری در مقابل قدرت‌ها دارند.


استقلال و آزادی در کنار هم جزء شعارهای اصلی انقلاب بوده است، عده‌ای بی انصافی می کنند و از آزادی موجود استفاده می کنندو به دروغ می گویند که آزادی وجود ندارد و رادیوها و تلویزیون‌های بیگانه هم آنها را پوشش می دهند.


هیچ کس به خاطر مخالفت نظر و فکرش با حکومت تحت تعقیب نیست، افراد متعدد در رسانه‌های مختلف افکار ضد حکومت را ابراز می کنند و کسی هم با این ها کاری ندارد و بنا هم نیست که کسی متعرض اینها شود.


آزادی در همه جای دنیا چارچوب دارد، چارچوب آزادی در کشور ما قانون اساسی و قوانین کشور است که همه الهام گرفته از شریعت اسلام است و کسی توقع داشته باشد که آزاد باشد و بر خلاف قانون عمل کند، این نیست.


انتخابات در کشور ما جزء کم نظیرترین انتخابات ها در کشورهای گوناگون است، در انتخابات همه آزادند و شرکت می‌کنند. در این چهل سال دولت‌هایی که با انتخاب مردم سرکار آمدند دارای گرایش‌های مختلفی هستند.


ما یک روز انتخابات‌های خودمان را نگذاشتیم تاخیر شود، ارزش و اصل دیگر اعتماد به نفس ملی است. یعنی ملت در مقابل دیگران احساس انفعال و سرافکندگی نداشته باشد و روحیه ما می توانیم باشد.


در چند هفته قبل گفتم که در عدالت عقبیم، عقیده ام همین است، مننها دیگران و بدخواهان طور دیگری استفاده کردند و معنای این حرف را قرار دادند که کشور در باب عدالت کاری نکرده است، در باب عدالت کارهای زیاد و خوبی صورت گرفته است و منتها عدالتی که ما دنبالش هستیم و آرزوی ملت مسلمان است، فاصله دارد و الا مقایسه کنید با دوران قبل از انقلاب و بسیاری از کشورهای دیگر، می بینید در این جا فاصله طبقاتی کمتر است.